Mancha de Mont Aragón
A Mancha de Mont Aragón (Mancha de Montearagón en castellán actual), ye una rechión historica castellana formata por tierras d'a Meseta sud que mugan con l'antigo Reino de Valencia, de l'antiga Corona d'Aragón.
Dica o sieglo XVI se diciba asinas o sector de mes ta l'este d'a Mancha, deseparando-lo d'a Mancha Alta y a Mancha Baixa.[1]
A extensión real d'esta rechión historica no ye mugata d'una traza precisa, car ye una concepción cheografica que nunca no ha tenito una dimensión politica u administrativa. Manimenos, a mayor parte d'a Mancha de Mont Aragón s'extendillaba por as actuals provincias d' Albacet y Cuenca, y mesmo podeban incluir-ie a bellas localidatz de Ciudad Real, Toledo, Valencia, Alicant y Murcia.
Contenius |
[editar] L'orichen d'a Mancha de Mont Aragón
A mención més antiga d'o toponimo "Mancha de Mont Aragón" ye de l'anyo 1237, y se da en un alcuerde entre a Orden de Sant Chaime y la Orden de Sant Chuan, en a que o comandador d' Uclés (d'a Orden de Sant Chaime) paga con unas capezas de bestiar a lo de Consuegra (d'a Orden de Sant Chuan), "por la ayuda del agua de Guadiana que saco por la Mancha de Montaragón",[2] en referencia a la zona de las Lacunas de Ruidera.
[editar] Se veiga tamién
- La Mancha
- Castiella-La Mancha
- Provincia d'Albacet
- Provincia de Cuenca
- Senyoría de Villena
- Marquesato de Villena
[editar] Referencias
[editar] Bibliografía
- Pretel Marín, Aurelio (1984): "En torno al concepto y límites de un topónimo olvidado: La Mancha de Montaragón", Congreso de Historia de Albacete, Volumen II. Instituto de Estudios Albacetenses. Albacete. Págs. 263-271.
[editar] Notas
- ↑ (es) Madoz, Pascual: (1848): Diccionario geográfico-estadístico de Espanya y sus posesiones de ultramar. Madrit. Pachina 172.
- ↑ Derek W. Lomax (1965): La Orden de Santiago. CSIC. Madrid. Pág. 262.