Balaguer

De Biquipedia

Ir ta: nabego, busca

Balaguer

Bandera de Balaguer
Nombre ofizial {{{nombre_ofizial}}}
Estato  España
Comunidat autonoma [[{{{comunidá}}}]]
Comunidat autonoma  Cataluña
Probinzia Lerida
Probinzia [[probinzia d'{{{probinziad}}}|{{{probinziad}}}]]
Redolada Noguera (redolada)
Monezipio {{{monezipio}}}
Codigo postal 25600
Superfizie 57,32 km²
Altaria 233 m.
Distanzia 25 km á Lerida
Poblazión 15.781 ab. (2007)
Chentilizio balaguerí / balaguerina (en catalán)
Ríos Segre
Pachina web www.Balaguer.net
Balaguer en a Noguera.

Balaguer ye un monezipio catalán situato en la probinzia de Lerida, capital d'a redolada d'a Noguera. A suya poblazión ye de 15.781 abitants (2007), en una superfizie de 57,32 km² con una densidat de poblazión de 275,31 ab/km².

Balaguer ye situato á 373 metros sobre o ran d'o mar, á una distanzia de 25 km de Lerida. O suyo termín monezipal muga con Os de Balaguer á lo norte; con Camarasa y La Sentiu de Sió á l'este; con Vallfogona de Balaguer y Térmens á lo sur y con Menàrguens y Castelló de Farfanya á l'ueste.

Contenius

[editar] Istoria

[editar] Edat Antiga

Seguntes as escabazions arquiolochicas, estió un probable asentamiento ibero y román (se bi ha trobato terra sigillata), y d'as suyas murallas s'en han conserbato partes d'o sieglo III y d'o sieglo IV. Posiblement o suyo orichen yera una fortaleza que guardaba un puen sobre o río Segre.

[editar] Edat Meya

[editar] Periodo islamico

Dica o sieglo IX no estió cuaternata en a documentazión. En l'año 864 unos monches d'a ziudat d'Albi (Oczitania) que iban de Zaragoza ta Franzia fizieron nuei en Balagium, etapa anterior á Berga.

Seguntes Abū Ahmad Ibn, Balaguer prenzipió á estar important baxo a familia d'os Banu Qasi. O castiello de Balaguer estió construyito por Lope Ibn Ahmad, o siñor d'a Taifa de Lerida, en 877, que ya en 862 bi eba construyito una zuda. Un escrito d'una mezquita d'a ziudat de Tunez charra d'a batalla d'Albesa, l'año 1003, amán de Balagé, entre Ramon Borrell (conte de Barzelona) y Ermengol I (conte d'Urchel) contra os musulmans.

Un decumento zita que Muhammad Ibn Lope, o mesmo que firió de muerte en 897 á Wildredo I de Barcelona en un ataque á Barzelona, setió os castiellos de Monzón, Balagay (Balaguer) y Balbastro. En l'año 927 Balaguer se rebeló contra Lop, pero a ziudat continó en mans d'os Banu Hud, d'as taifas de Lerida y Zaragoza.

[editar] Periodo cristián

A ziudat de Balaguer resistió os ataques d'Arnau Mir de Tost, un noble d'o condato d'Urchel que fazió encursions enta Moriello de Monclús, y fué conquerita breument (dende o 1100 dica 1101) por o suyo nieto Guerau II de Cabrera, baxo as ordens de Ermengol V d'Urchel. Balaguer estió reconquerita finalment l'año 1105 en un ataque conchunto de Remón Berenguer III, conte de Barzelona, y Pero Ansúrez, noble castellán tutor d'o suyo nieto Ermengol VI d'Urchel. Balaguer pasó t'as mans d'o condato d'Urchel (estió a residenzia d'os condes d'Urchel), anque enfeudato á lo condato de Barzelona; o bizcondato d'Àger abió un cuarto d'a ziudat y dreitos sobre a suya zuda. O 7 de chunio de 1111, Balaguer pasó á mans d'a diozesis d'Urchel.

O 13 d'abril de 1106, Guerau II de Cabrera zedió en feudo os suyos dreitos á Arnau Berenguer d'Anglesola, que encomenzó a repoblazión d'a ziudat con cristians debant d'os ataques d'a Taifa de Lerida. En febrero de 1113, conzedioron bels dreitos á lo bispe d'Urchel y á lo caballero Bernat Eixard.

As primeras repoblazions d'importanzia, manimenos, estioron en 1118 (a carta puebla daba en propiedat as tierras d'as dos márguins d'o río Segre á os suyos abitants, 27 familias como os Guadall, Guirt, Bernat, Fortés, Isarn, Mir u Arnau), repoblazions feitas con chens orichinarias d'as bals d'Àger y de Meià, y dimpués d'a Ribagorza, a Gascuña y o Lenguadoc. Dimpués, en una ampliazión de dreitos á los abitants de Balaguer, istos quedoron exentos d'os chudizios con fierro rusient e atros, á más de conzeder-les a liberazión d'os malos usos e conzeder dreito á zelebrar mercato os sabatos y á zelebrar a feria de San Bartolomé.

En as guerras entre o rei Chaime I d'Aragón y a nobleza aragonesa, a ziudat de Balaguer estió una plaza important en mans d'os sublebatos, dica a suya conquiesta l'año 1228, seguntes charra a Cronica de Bernat Desclot. Ermengol X d'Urchel se fizo basallo d'o rei Chaime I para intentar retener o condato d'Urchel, pero iste pasó dimpués á mans d'o rei Alifonso IV d'Aragón por erenzio. O condato tornó t'a familia d'Urchel, pero en 1413 pasó definitibament ta o poder d'o rei Ferrando I d'Aragón, dimpués d'o setio d'a ziudat. Ferrando I dexó a ziudat en o suyo testamento á Chuan II d'Aragón, que la ocupó l'año 1418. En a Guerra Zebil Catalana de 1462-1472, a ziudat de Balaguer estió a base d'operazions de Chuan II, dica a conquiesta de Lerida en 1464. A ziudat estió definitibament encorporata á la Corona á la muerte de Chuan II, por o suyo fillo, Ferrando II d'Aragón.

[editar] Edat Moderna

O rei Carlos I conzedió á la ziudat de Balaguer o dreito á zelebrar mercato (feria) por a festibidat de San Pietro. En o sieglo XVI, a ziudat estió afeutata por a peste negra e o bandolerismo, endemico en a suya redolada. O baile d'Alòs, Arnau Escuder, que yera uno d'ixos bandolers, setió en 1589 en o castiello de Cubells á bels nobles d'a redolada.

En a Guerra d'os Segadors, as tropas franzesas conquerioron a ziudat en 1642. Estió ocupata por as tropas castellanas en 1644, y dende ixe momento, estió atacata dende Aragón por os franzeses, que la recuperoron. Estió definitibament reconquiesta por os castellans en 1652.

[editar] Demografia

Eboluzión demografica
1497 f 1515 f 1553 f 1717 1787 1857 1877 1887 1900
467 417 369 1.620 3.634 5.368 4.742 4.509 4.938
1910 1920 1930 1940 1950 1960 1970 1981 1990
4.800 5.325 5.700 6.031 6.469 8.342 11.676 12.432 13.378
1992 1994 1996 1998 2000 2002 2004 2006 -
13.069 13.348 13.103 13.188 13.275 13.718 14.540 15.769 -
1497-1553: fuegos; 1717-1981: poblazión de feito; 1990- : poblazión de dreito


[editar] Enrastres esternos


Monezipios d'a redolada de Noguera
Àger | Albesa | Algerri | Alòs de Balaguer | Artesa de Segre | Les Avellanes i Santa Linya | Balaguer | La Baronia de Rialb | Bellcaire d'Urgell | Bellmunt d'Urgell | Cabanabona | Camarasa | Castelló de Farfanya | Cubells | Foradada | Ivars de Noguera | Menàrguens | Montgai | Oliola | Os de Balaguer | Penelles | Ponts | Preixens | La Sentiu de Sió | Térmens | Tiurana | Torrelameu | Vallfogona de Balaguer | Vilanova de l'Aguda | Vilanova de Meià