Asturleyonés oriental
De Biquipedia
| Asturleyonés oriental | |
|---|---|
|
|
|
| Localización cheografica | |
| Parlato en | |
| Lugar(s) principal(s) | |
| Atras denominacions | {{{atras denominacions}}} |
| Charradors | |
| Oficial en | {{{oficial}}} |
| Reconoixito en | {{{reconoixito}}} |
| Regulato por | |
| Vitalidat | |
| Escritors principals | |
| Rasgos dialectals | |
| ISO 639-1 | {{{iso1}}} |
| ISO 639-2 | |
| ISO 639-3 | {{{iso3}}} |
| SIL | {{{sil}}} |
L'Asturleyonés oriental ye un conchunto de parlas locals de l'astur-leyonés propios de lo cabo Este d'Asturias, cabo Noreste de Leyón y Ueste de Cantabria, con unas parlas de transición progresiva ta lo castellán.
Se caracteriza por:
- Los diftongos decreixiens latins -AI-, -OI- evolucionan ta -e-, -o-, coincidindo con lo catalán, navarro-aragonés y castellán, idiomas que en part han evolucionato a partir de lo Latín Tarraconense, pero que no se cheneralizó de tot en tota esta zona dica la Baixa Edat Meya.
- La F- inicial latina aspira fendo-se como una J andaluza, coincidindo con lo castellán meyeval.
- Los plurals femenins son en -as y no en -es como en Asturleyonés central.
- En pasiego s'alza lo chenero neutro de materia coincidindo con l'Asturleyonés central