Andreu
| Andreu | |
|---|---|
![]() Sant Andreu apóstol |
|
| Orichen | Griego |
| Chenero | Masculín |
| Santoral | 30 de noviembre |
| Significato | Hombre viril |
| Zona | Cristianismo |
| Articlos en Biquipedia | Totas as pachinas que prencipian por Andreu |
Andreu ye un antroponimo d'orichen griego que deriva de ανήρ (anēr), chenitivo ανδρός (andrós), que significa "hombre", "de sexo masclo" (a diferencia de άνθρωπος, ánthropos, ανθρώπου, anthrópou que significa tamién "hombre", pero con o sentito de ser humán); ανήρ puet estar relacionata con a radiz indo-europea ner que significa hombre, fuerza vital.[1] Puet interpretar-se como "hombre viril", "hombre fuerte", "hombre valient".
Como parola patrimonial y con femenín regular a suya forma femenina ye Andreua u Andreva.[2]
Variants[editar]
S'ha puesto documentar a forma femenina Andreya en aragonés terolán.[3] Bi ha indicios que ye una hipercorrección, porque en o mesmo libro veyemos Mareya ("María"). En caso de pronunciar-se realment a -y- epentetica, no se representa en a ortografía actual proposata por l'Academia de l'Aragonés, por no succedir a una vocal -d-, -g- latina desapareixita, habendo-se d'escribir Andrea, (como por un regular s'escribe en textos meyevals esta variant d'Andreua).
Referencias[editar]
- ↑ Diccionario griego clasico online, Instituto Lingüistico d'a Universidat de Texas.
- ↑ Academia de l'Aragonés "Propuesta ortografica de l'Academia de l'Aragonés". EDACAR, 7. Zaragoza, 2010.
- ↑ Rosa María Fort Cañellas "Antroponimia femenina en un morabedí turolense del siglo XIV" Archivo de filología aragonesa, Volumen 50. Institución "Fernando el Católico, 1994 [1]
Bibliografía[editar]
- Academia de l'Aragonés "Propuesta ortografica de l'Academia de l'Aragonés". EDACAR, 7. Zaragoza, 2010.
